Open Your Mind , Open Your Eyes .

... สองเท้าก้าวขึ้นบันไดสะพานพระปิ่น ฯ อย่างช้า ๆ ...

เย็นวันนี้ไม่ค่อยมีผู้คนมากนัก

ฉันทอดเวลาของการการเดินขึ้นอย่างช้า ๆ ค่อย ๆ มองสิ่งที่อยู่รอบ ๆ กาย  

แม้ว่าการเดินขึ้นนั้นจะต้องใช้พลังงานในการเดินมากกว่าเดินลงก็ตาม

 แต่มันก็ดูเหมือนว่า .... ฉันกำลังเดินไปสู่แสงไฟ ....  ก้าวไปหาดวงดาวที่ลอยอยู่ข้างหน้า

คงใกล้ถึงเวลาที่พระอาทิตย์ดวงกลมโตจะต้องพักผ่อนอีกครั้ง

:: :: :: ::

ฟากหนึ่งของสะพาน ฉันมองเห็นเส้นขอบฟ้าพาดผ่านตลอดแนวพื้นน้ำ ... ดูเบาบางมาก

ทำให้ฉันคิดถึง...เวลาที่ไปทะเลแล้วนั่งมองพระอาทิตย์ค่อย ๆ ลับขอบฟ้า

เส้นขอบฟ้า...บางเบาเสียจนฉันนึกว่า  ... ผืนน้ำ ... และ ... ผืนฟ้า ....จะเป็นผืนเดียวกัน

:: ::  ::  ::  ::  

เส้นขอบฟ้าที่ไม่มีใครเดินทางไปถึง ...

แต่อาจจะมีใครบางคน ...ที่กำลังเอื้อมสายตาไปจรดและค่อย ๆ ลากเส้นนั้นผ่านหัวใจ.. เช่นที่ฉันทำ

. 

. ...