Open Your Mind , Open Your Eyes .

.

.

เมื่อคืนเข็มสั้นบนหน้าปัดนาฬิกาเดินเข้าใกล้เลข 2 เห็นจะได้มั่ง

ฉันกดสวิทซ์ปิดเครื่องคอมพิวเตอร์พร้อมกับลุกขึ้นบิดกายไล่ความเมื่อยขบ บรรยายโดยรอบเงียบสงัด 

 ฉันเก็บแก้วนมเข้าไปวางในครัว แล้วมายืนอยู่ที่ระเบียง

บรรยากาศเริ่มเข้าหนาวได้พาลมเย็น ๆ มาแตะผิวกายจนต้องห่อไหล่นิด ๆ

ความรู้สึกบางอย่างวิ่งจู่โจมเข้ามาในหัวใจ

 ฉันพยายามสูดลมหายใจลึก ๆ เผื่อว่าจะช่วยให้ความรู้สึกว่าง ๆ ประหลาด ๆ  ในหัวใจนั้นจางหายไป

แต่ ... ไม่สำเร็จ อาจจะเพราะฉันมีเรื่อง ' คิดมาก ' หรือเปล่านะ

อืม .. เรื่องงานนะไม่เท่าไหร่  แล้วเรื่องอะไรล่ะที่ทำให้ต้องมายืนรับลมเย็น ๆ อยู่อย่างนี้

ไม่มีเสียงใดๆเล็ดลอดออกมานอกจากเสียงหัวใจของฉันที่เต้นตึก ๆ 

"  นี่มันเงียบจนฉันได้เสียงหัวใจตัวเลยเหรอนี่ "

บนโต๊ะข้าง ๆ ที่ฉันยืนอยู่มีแก้วน้ำใบหนึ่งวางอยู่

ฉันยืนมองอยู่ชั่วครู่.. ก็เดินไปหยิบขวดน้ำจากตู้เย็นมา 1 ขวดแล้วค่อย ๆ เทน้ำลงไป

แรกคิดก็แค่จะเทดื่มเท่านั้นเอง

ฉันเทลงไปเรื่อย ๆ จนเต็มแก้วแต่ฉันก็ยังเทลงไปอีกจนน้ำล้นออกจากแก้วไหลลงพื้น

ฉันเทจนหมดขวด  แต่สุดท้ายฉันก็ได้น้ำปริมาณแค่ความจุของแก้วใบเดียวเท่านั้น '  อืม .. นั่นสิ ' 

ฉันมองแก้วใบนั้นครู่หนึ่ง....ก็หัวเราะเบา ๆ คนเดียว ( เดี๋ยวบ้านข้างเคียงจะนึกว่าฉันบ้าไปแล้ว )

อืม .... มันก็แค่นี้จริง ๆ นะ  

ฉันเก็บแก้วใบนั้นไปไว้ในครัวอีกใบ ...เพราะมันได้แค่นั้นจริง ๆ   ...แล้วเข้านอน

.ว

วันนี้ฉันตื่นสายพอดูคะ  รู้สึกว่าเช้าวันนี้อากาศดีเลยล่ะ . ภาระกิจแรกของวันนี้หลังจากที่ฉันเขียน entry  นี้เสร็จ

คงเป็น ...... การทำความสะอาดระเบียงบ้าน เพราะ ณ เวลานี้มันเจิ่งนองไปด้วยน้ำฉันเทมันใส่แก้วใบเล็กเมื่อคืน

เอานะ ..... จัดบ้านใหม่หน่อยก็ดี  ได้ออกกำลังกายด้วย

   แต่เอ ..... เริ่มต้นจากห้องนอนหรือว่าระเบียงก่อนดีนะ   

.